Dinsdag of woensdag in de paasweek tussen 400-418
Verhef uw redelijke blik, gebruik uw ogen als mens; richt uw aandacht op de hemel en de aarde; op de rijk getooide hemel, de vruchtbare aarde; op de vogels die vliegen, op de vissen die zwemmen, op de kiemkracht van het zaad, op de regelmaat van de seizoenen; richt uw aandacht op de werken en zoek naar de Bewerker; houd uw oog gericht op wat gij ziet en zoek, Degene die gij niet ziet. Geloof in Hem die gij niet ziet, ter wille van datgene wat gij wel ziet. Om tenslotte niet te denken dat deze vermaning van mij persoonlijk afkomstig is, moet gij luisteren naar de woorden van de apostel: "Van de schepping der wereld af, wordt zijn onzichtbaar wezen door de rede in zijn werken aanschouwd". Gij hebt er weinig om gegeven en gij hebt er geen acht op geslagen als mens, maar als een redeloos wezen. De dagelijkse wonderen van God hadden hun waarde verloren, niet wegens het gemak, waarmee Hij ze verricht, maar wegens de regelmaat, waarmee zij optreden. Welk wonder is moeilijker te doorgronden dan de geboorte en de dood van de mens: dat hij, die was, bij zijn dood weggaat naar het mysterie; dat hij, die niet was, bij zijn geboorte te voorschijn komt in de openbaarheid? Kan men zich iets wonderlijkers, kan men zich iets ondoorgrondelijkers voorstellen? Toch is dit voor God gemakkelijk te doen. Verwonder u hierover; word wakker: over ongewone dingen verwondert gij u, zijn die soms wonderlijker dan wat gij dagelijks ziet? De mens ziet ongewone dingen en hij verwondert er zich over. Vanwaar komt dan de mens, die zich verwondert? Waar was hij? Vanwaar is hij te voorschijn gekomen? Vanwaar komen zijn lichaamsvormen? Vanwaar de verscheidenheid van zijn ledematen? Vanwaar dat voornaam voorkomen? Van welke oorsprong komt dat alles? Uit welk onaanzienlijk begin? De mens verwondert zich over andere dingen, terwijl hij, de bewonderaar, zelf een groot wonder is. Waar anders komt dus wat gij ziet vandaan, dan van Hem die gij niet ziet. Zoals ik in het begin al zei, omdat dit alles voor u zijn waarde had verloren, is Hij ongewone dingen komen doen, opdat gij ook in die gewone dingen zelf uw Maker zoudt herkennen. Toen is Hij gekomen tot wie gezegd is: "Hernieuw de tekenen", en ook: "Schenk ons nog grotere gunsten". Zeker, Hij schonk die; Hij schonk die rijkelijk, en niemand verwonderde zich erover. Hij is dus gekomen, de kleine naar de kleinen, Hij is gekomen, de geneesheer naar de zieken, Hij, die kon komen wanneer Hij wilde, die kon teruggaan wanneer Hij wilde, die kon doen wat Hij maar wilde, die kon oordelen zoals Hij wilde. Wat Hij dan wilde, dat is de rechtvaardigheid zelf; en wat Hij wil - ik herhaal het - is de rechtvaardigheid zelf. Want wat Hij wil, is niet onrechtvaardig, of wat Hij niet wil, kan niet rechtvaardig zijn.