Contact

Webarchief

eerder geplaatste artikelen

in memoriam Piet Giesen OSA 

 
Petrus Maria Antonius (Piet) Giesen, augustijn
Geboren te Venlo, 15 mei 1939
Overleden te Eindhoven, 1 september 2021

1951 - 1956 Thomascollege Venlo HBS A
1957 - 2021 Medebroeder - Augustijn
1960 - 1964 Priesteropleiding en Theologiestudie in Rome
1964 - 1970 Studie en doctoraat Filosofie in Leuven
1970 - 2004 Werkzaam in Papua Indonesië als docent Theologische Hogeschool Jayapura, pastor en gedelegeerde voor pastoraat en de catechese in het bisdom Manokwari-Sorong; medewerker Instituut voor Missiologie in Nijmegen
1993 - 1994 Studiesecretaris van Missio
1995 - 2000 Pastoor in Amsterdam-West
2000 - 2021 Conventualis in Nijmegen, Venlo en Eindhoven 

'Zoek je geluk niet in de macht waarmee je kunt domineren, 
maar in de liefde waarmee je dienstbaar kunt zijn.'

Deze woorden van Augustinus in zijn Regel voor kloosterlingen klinken door in de volgehouden opvatting van Piet dat leiding geven in de kerkgemeenschap dienen is. Iedereen in de Kerk heeft een missionaire taak. Oud-studenten van hem waarderen hem zeer om de kansen die hij voor hen schiep zich van hun eigen kwaliteiten bewust te worden. Het was onverteerbaar voor hem toen hij zag dat in Indonesië en ook in Nederland pastorale werksters en - werkers toch niet de kansen en de plaats kregen die hij verhoopte.

Zolang zijn gezondheid het toeliet heeft hij hard en onvermoeibaar gewerkt. Voor hem zelf hoefde een plaatsje vooraan, op de eerst rij, niet. Zijn werk heeft veel van hem gevergd. Doelen die hij zichzelf stelde bleken soms te hoog gegrepen. Het gevoel dat zijn werk en talenten dan niet de waardering kregen die ze verdienden, woog zwaar voor hem. 

Zijn passies voor het pastoraat in Amsterdam-West, de Jongerenkerk Venlo en de Indonesische gemeenschap in Eindhoven, zijn stille vriendelijkheid in persoonlijke ontmoetingen, zijn dienstbaarheid links en rechts in het Eindhovense convent zijn gebleven. Maar hij raakte uitgeput; door onontkoombare beperkingen van tientallen jaren ziek zijn werd hij steeds afhankelijker van zorg en hulp. Op bewonderenswaardige manier heeft hij er zich aan overgegeven. Op de ochtend die zijn laatste van zijn leven zou worden, vroeg de verpleegkundige die hem kwam helpen om aan een nieuwe dag te beginnen: "Hoe gaat het met u?" In alle rust antwoordde hij: "Ik vertrouw op de Heer." 

De uitvaartdienst is gehouden op 8 september 2021 in de vroegere Augustijnenkerk in Eindhoven. Piet is begraven op het kloosterkerkhof Mariënhage in Eindhoven.

 

in memoriam François Friederichs OSA 


Francóis Friederichs OSA 1931-2021Franciscus Lambertus Hendrikus Friederichs, augustijn
  Geboren te Eindhoven op 5 december 1931
Geloften als Augustijn op 10 oktober 1955 in Bagneux, Frankrijk
Priester gewijd te Villejuif, Frankrijk, 18 maart 1961
Van 1961 tot 2012 actief als pastor, priester-arbeider,
pastoraal begeleider in een verzorgingstehuis.
  Overleden te Eindhoven op 10 augustus 2021 

Ik heb u gezocht zoveel ik kon,
zoveel U mij het vermogen daartoe gegeven hebt,
en ik heb er naar verlangd te zien wat ik geloof. 
Veel heb ik nagedacht en gezwoegd.
Heer, mijn God, mijn enige hoop, verhoor mij,
dat ik niet, vermoeid, U niet meer wil zoeken, 
maar dat ik steeds vurig naar uw aanschijn blijft verlangen. 
Voor U staat mijn sterkte, voor U staat mijn zwakheid. 

Behoed mijn sterkte, genees mijn zwakheid. 
Voor u staat mijn onwetendheid en mijn kennis. 
Laat mij binnentreden waar U zich voor mij geopend hebt 
en neem mij in U op. 
Open U voor mij als ik daar aanklop, waar U zich nog voor mij verbergt.
               (Augustinus, Over de Drie-eenheid) 


François was een man van gebed. Daarin vond hij zijn rust en vond hij ook de kracht om dienstbaar te zijn aan wie en waar hij maar kan. Hij was geen man van boeken, van veel woorden. Wel van contacten en ontmoetingen van mens tot mens. 
In zijn werk in volkse parochies van de Parijse banlieue was hij geliefd bij de eenvoudige mensen en bij de jonge mensen die in hem een raadsman vonden. Gedurende een aantal jaren was hij ook werkzaam als priester-arbeider 'om te leren van hen hoe zwaar het leven kan zijn.' 
Terug in Nederland - na 60 jaar - von hij zijn draai in de tuin van het klooster. De hark en de schoffel gingen hem beter af den de pen!

Trouw in vriendschap, en  - noodgedwongen door zijn terugkeer naar Nederland - gescheiden van zijn Franse vrienden, wist hij uit ervaring dat 'Vrienden zijn als engelen; je hoeft ze niet te zien om hun aanwezigheid te voelen.' Hij wist, met Augustinus, maar al te goed: 'Zonder een mens die onze vriend is, is er niet meer vriendelijk in onze wereld.' 
Hij heeft zijn negentigste verjaardag niet kunnen vieren, het zijn een geweldig feest zijn geweest met zijn neven en nichten voor wij hij patriarch was! 

De eucharistieviering bij zijn afscheid is gehouden op zaterdag 14 augustus 2021 in de kapel van Eikenburg, Aalsterweg in Eindhoven. François is begraven op het Augustijnenkerkhof, Tramstraat 37, Eindhoven.  

 

in memoriam Edward Clarenbeek OSA


Edward Clarenbeek OSA 1939-2021Edward Joannes Maria Clarenbeek, augustijn
* Haarlem, 23 april 1939, † Vlaardingen, 6 februari 2021
1ste Geloften: 10 september 1958
Priester gewijd: 14 maart 1964

Zijn eerste benoeming was voor het Liduinalyceum Spieringshoek in Schiedam. Behalve parttime opdrachten voor de Nederlandse Augustijnen, als procurator-econoom van de provincie, is hij steeds werkzaam gebleven in Schiedam. Eerst als docent godsdienst en na het behalen van de MO-acte wiskunde als leraar in dat vak. Hij was een zeer gewaardeerd en geliefd docent.

Als priester verleende hij assistentie in Schiedam en Vlaardingen en verzorgde kerkdiensten in de Zonnehuisgroep in Vlaardingen. Tot voor drie jaar heeft hij deze taken trouw volbracht. Gezondheidsproblemen noopten hem afstand te nemen.

"Waarom wil je kloosterling en priester worden?" Op deze vraag antwoordde Edward: "Het is een ideaal waarvan ik de redenen niet onder woorden kan brengen." Enkele notities over hem: 'Beleeft alles nuchter en verstandelijk'; 'Voor de gemeenschappelijke problemen zal hij altijd opkomen'; 'Hij doet alles wat gedaan moet worden en maakt zich verder geen zorgen'; 'Gaat het om voor de gemeenschap iets aan te pakken, dan kun je altijd een beroep op hem doen.' Zomaar een paar opmerkingen die Edward typeren als een man op wie je kon bouwen, maar die uiteindelijk weinig van zichzelf liet kennen. Maar eenmaal de afstandelijkheid doorbroken was hij trouw in de vriendschap.

Artistiek begaafd en vol humor. In een brief aan zijn provinciaal na het succesvol beëindigen van zijn studie wiskunde schrijft hij: "Ik wens u sterkte bij het oplossen van 'orderlijke' en kerkelijke problemen. Wiskundige problemen oplossen is minder vermoeiend lijkt me (en vaak staat de goede oplossing achterin)." Edward ten voeten uit…………

De eucharistieviering vond plaats op 11 februari in de Pax Christikerk in Vlaardingen. Edward is begraven op het Kloosterkerkhof Mariënhage, Eindhoven.

 

in memoriam Wim Sleddens OSA
 

Wim Sleddens OSA, 1934-2020Wilhelmus (Wim) Theodorus Gerardus Sleddens, augustijn
* Bergeijk, 11 december 1934
+ Eindhoven, 27 september 2020
1ste geloften: 10 september 1954 te Witmarsum
Priester gewijd: 2 april 1960 te Nijmegen.

Wim heeft veel functies bekleed tijdens zijn rijke leven. Zijn studies in de theologie werden bekroond met een doctoraal diploma, cum laude, in 1966. Wetenschappelijk medewerker aan het Interuniversitair Instituut voor Missiologie  en Oecumene te Utrecht van 1970-1979. Bouwpastoor in Lindenholt van 1984-2001. Lid van het Generaal Bestuur OSA in Rome van 2001-2007. Na korte verblijven in Nijmegen en Leuven werd hij conventualis van Mariënhage in Eindhoven.

Wim was een onvermoeide reiziger, een pelgrim, altijd onderweg. Halsreikend uitzien naar het ene doel. (Santiago de Compostela, Pieterpad, 7x de de Vierdaagse … )
'Hier onderweg, daar in het Vaderland.'
'Broeders en zusters, laten we nu dus zingen, niet om te genieten van de rust, maar om onze arbeid te verlichten. Zoals reizigers gewend zijn te zingen: zing, maar loop wel door! Verlicht uw arbeid door te zingen. Treuzel alstublieft niet. Zing, maar loop wel door. Wat houdt dat nu in: 'loop door'? Voortgang maken, maak voortgang in het goede. Als u voortgang maakt, loopt u door.  Maar doe het dan wel in het goede, in oprecht geloof, in een goede levenswandel. Zing en loop door. Dwaal niet, keer niet terug en blijf niet staan.'
(Augustinus, preek, 256,3)

Wellicht kunnen we het leven van Wim samenvatten in deze overweging van zijn leraar-voor-het-Leven: Augustinus.
Hij heeft nu zijn doel bereikt. Dagelijks zullen zijn medebroeders, de leden van de Familia Augustiniana en zoveel anderen, aan hem denken bij het lezen en overdenken van de teksten die hij met zorg heeft uitgekozen voor het Getijdenboek van iedere dag. 
Wim is zaterdag 3 oktober begraven op het augustijnse kerkhof Mariënhage aan de Tramstraat.  

 

in memoriam Gerrit (Gérard) Anema OSA  

Gerrit (Gérard) Anema OSA 1936-2020Broeder Gerrit, Gérard, Anema, augustijn
* Arum (Fr) 23 maart 1936, + Eindhoven 22 augustus 2020
Ingekleed in de Orde der Augustijnen: 1-10-1954
Tijdelijke Professie: 15-08-1958
Plechtige Professie: 15-08-1961

Van 1960 tot 2010 heeft "Frère Gérard" gewoond en gewerkt in en vanuit de augustijnenconventen van Bagneux en Parijs. Hij was belast met de zorg voor de keuken, wat in Frankrijk geen sinecure is! In 1972 werd hem gevraagd de leiding van de keuken in het Diocesaan Gemeenschapshuis in Bagneux op zich te nemen. Deze taak heeft hij bijna 40 jaar lang vervuld en zo duizenden mensen gevoed. Terug in Nederland in 2010 werd hij conventualis van Utrecht maar moest na zes jaar om gezondheidsredenen naar Eindhoven verhuizen. Daar is hij, onverwachts, overleden.
Gerrit was een goede kloosterling met wie iedereen gelukkig was samen te leven. Sinds 2017 maakte hij deel uit van het Algemeen Bestuur van de Nederlandse Provincie der Augustijnen. Gerrit was een man van weinig woorden, maar heeft velen kunnen bemoedigen in een persoonlijk contact. "Een goed en heilig leven is meer waard dan alle redevoeringen." (Augustinus, Brief 147)

"Ik vroeg hem hoe hij augustijn was geworden." In Witmarsum was een klooster van de augustijnen; in de parochiekerk was de pastoor een augustijn. Als jochie van 9-10 jaar werd hij misdienaar. Hij vond dit helemaal geweldig. Al jong kwam bij Gerard het idee op monnik te worden. Natuurlijk lag augustijn worden voor de hand. Er was geen behoefte priester te worden en dat is zo gebleven.
Op mijn vraag: "Waarom intreden?" antwoordde Gerard: "Om Jezus te dienen, Hém te volgen, te worden als Hij." Ik vond dit zo prachtig dat ik dacht: dit moet later op zijn bidprentje komen te staan. … (een kennis uit zijn Utrechter jaren)

Zo was Gerrit in al zijn eenvoud. Hij bracht zo in praktijk wat Augustinus zegt in brief 143: "Ik wil niet dat mijn vrienden denken dat wat ik niet ben." Altijd aanwezig. Hij laat misschien geen grootse daden na maar hij heeft velen verrijkt door zijn vriendschap en trouw.

"Kijk naar de bomen, die beginnen beneden en groeien naar boven. Ze hechten zich met hun wortels in de grond om met de kruin naar de hemel te reiken. Ze kunnen toch niet anders dan onderaan beginnen? Maar ú wilt zonder de liefde naar het hoogste grijpen? U wilt zonder wortels de stormen trotseren? Dat wordt vallen in plaats van groeien! Laat Christus in uw hart wonen door geloof; zoek uw wortels en fundament in de liefde. Dan raakt u geheel vervuld van Gods volheid." (Augustinus, preek 117,17)

Gerrit was diep geworteld in het geloof. Zijn kruin bereikt nu de hemel. 
Hij is begraven op het augustijnenkerkhof Mariënhage aan de Tramstraat in Eindhoven. 

 

in memoriam Bob Bodaar OSA 


oud-provinciaal Bob Bodaar OSA (1937-2020)Jacobus Johannes (Bob) Bodaar, augustijn
Amsterdam, 18 augustus 1937
Eindhoven, 16 april 2020


Bob werd geboren in Amsterdam-Noord en gedoopt in de Rita-parochie die bediend werd door de Augustijnen. Dit heeft zijn leven getekend. Hij was verknocht aan zijn familie. Als ras Amsterdammer was het voor hem een groot gemis toen hij niet meer door zijn stad kon dwalen.


In het juvenaat in Venlo begon al vroeg zijn loopbaan als Augustijn. Na zijn priesterwijding in 1963 werd hij pastor in diverse parochies in Amsterdam en Utrecht. Dit pastoraat was zijn roeping. Hij was een efficiënt bouwpastoor, had zorg voor de mensen die hem waren toevertrouwd en organiseerde fietstochten om de saamhorigheid te vergroten. Hij was een man van weinig woorden, maar ook een graag gehoorde predikant.


In 1994 werd hij gekozen als provinciaal van de Nederlandse provincie OSA. In die twaalf jaar toonde hij opnieuw zijn kwaliteiten: hij was een kundig en toegewijd bestuurder die de zaak van de Orde energiek behartigde. Het was een tijd van afbouw, maar via het Augustijns Instituut, de Augustijnse Beweging en de Familia Augustiniana probeerde hij steeds nieuwe wegen te ontdekken.


De laatste jaren ging zijn conditie snel achteruit. Hij heeft deze moeilijke tijd, ook dankzij de steun van veel zorgzame handen, dapper gedragen. Zijn inspiratie putte hij uit de Schrift. Jezus’ woorden: ‘Ik ben niet gekomen om gediend te worden, maar om te dienen,’ heeft hij zonder pretentie in praktijk gebracht. Later verdiepte hij zich verder in Augustinus. ‘Eert in elkander God,’ was voor hem geleefde werkelijkheid. Bob was een stille, harde werker op wie je kon bouwen, en man met een vast geloof zonder franje. Moge, nu het werk gedaan is, het eeuwige licht hem verlichten.  

Hij is dinsdag 21 april begraven op het augustijnenkerkhof Mariënhage aan de Tramstraat. 

 

 

 

Overdracht Archief Augustijnen naar Het Utrechts Archief   


Het Provinciaal Archief van de Nederlandse Augustijnen is op 14 november 2014 overgedragen aan het Utrechts Archief. In totaal is 80 meter archief verhuisd en voor consultatie beschikbaar gemaakt in de studiezaal van Het Utrechts Archief aan de Alexander Numankade. De beschrijvingen van de collectie zijn online doorzoekbaar in de archiefbank. Ook worden vele documenten gedigitaliseerd.