Home

24 februari  De vermoeide Jezus




12 Juli het jaar 413

"Vermoeid van de tocht ging Jezus zomaar bij de bron zitten. Het was ongeveer het zesde uur". Hier beginnen de mysteries. Niet zonder betekenis immers is de vermoeidheid van Jezus; niet zonder betekenis immers is de vermoeidheid van de kracht Gods; niet zonder betekenis immers is de vermoeidheid van Degene door wie de vermoeiden verkwikt worden; niet zonder betekenis immers is de vermoeidheid van Iemand door wiens afwezigheid wij vermoeid worden en door wiens aanwezigheid wij opgebeurd worden. Toch is Jezus vermoeid, en vermoeid van de tocht gaat Hij zitten, en Hij gaat zitten bij een put en op het zesde uur gaat Hij vermoeid zitten. Al die bijzonderheden beduiden iets, willen op iets wijzen, maken onze aandacht gaande, sporen ons aan om te kloppen. Hijzelf dus moge mij en u opendoen, die ons zo heeft willen vermanen: "Klopt en u zal worden opengedaan". Omwille van u heeft Jezus zich door de reis laten vermoeien. Wij kennen een sterke Jezus, wij kennen een zwakke Jezus, een sterke en een zwakke Jezus; een sterke omdat Hij "in het begin het Woord was, en het Woord was bij God, en het Woord was God. Dit was in het begin bij God". Wilt gij zien hoe sterk die Zoon van God is? "Alles is door Hem gemaakt en zonder Hem is niets gemaakt"; en moeiteloos is het door Hem gemaakt. Wat is dus sterker dan Hij, door wie alles moeiteloos is gemaakt? Wilt gij zijn zwakheid kennen? "Het Woord is vlees geworden en heeft onder ons gewoond". Christus' kracht heeft u geschapen, Christus' zwakheid heeft u herschapen. Christus' kracht heeft bewerkt dat, wat niet was, ontstond; Christus' zwakheid heeft bewerkt, dat niet verloren ging, wat reeds was. Gemaakt heeft Hij ons in zijn kracht; gezocht heeft Hij ons in zijn zwakheid.